Omdat nieuwsgierig zijn, loont!

Er wacht een verrassing op me. Blijkbaar al het hele weekend maar ik heb het pas zondagavond gemerkt. Alleen maar dat er een verrassing was. En dat ik moest zoeken. En dat ik nog lang zou moeten zoeken want de hints zijn heel vaag.

Eigenlijk zijn het geen hints. Het zijn warm-houdertjes. Kleine stukjes informatie die me eraan herinneren dat er iets aankomt en ik niet weet wat.

En da’s fijn en niet fijn! Want het is wel spannend. En spannend is fijn. Maar het is niet concreet, en de hints helpen voor geen meter. En dus voel ik me hulpeloos. En da’s niet fijn.

Weet je, verrassingen gaan over controle: de gever bepaalt wanneer de ontvanger aan hem en aan de verrassing denkt. Door erover te hinten. Door het onthulmoment uit te stellen. Door te gniffelen. En als ontvanger moet je meespelen, want anders krijg je je verrassing niet. Dus geef je aandacht. Win/win voor beide partijen! Dus geef ik gul, en pieker ik flink, en ben ik heel nieuwsgierig. Want eigenlijk is het wel een leuk spelletje.